Düşmeyen Ama Yükselemeyen

Son üç sezondur adeta travmaya dönüşen son dakika hayal kırıklıklarına bir yenisi daha eklendi.

Süper Lig’de Trabzonspor karşısında son dakikalarda küme düşen, geçtiğimiz sezon son üç maçını kazanmasına rağmen diğer maçlardan gelen sonuçlarla bir alt lige düşen Ankaragücü, ne yazık ki bu geleneği sürdürdü. Bu sezon da son maça bıraktığı play-off şansını, rakiplerin aldığı sonuçlarla kaybetti ve bir sezon daha köy, kasaba statlarında mücadele etmeye razı oldu.

Sezon hikayesi oldukça karmaşık ve anlamsızdı. Sayfalarca yazdık, saatlerce konuştuk; tekrar etmeye gerek yok.

Ancak Gazi Ercüment Tekin ve arkadaşlarının çıktıkları yolda yaşadıkları hayal kırıklıkları, buna rağmen ellerinden geleni yaparak bugün teşekkür edilen bir takım kurmaları önemliydi. Öte yandan, yıllardır dile getirilen “taraftar kulübü yönetsin” söyleminin de sadece bir sözden ibaret olduğunu gördük.

Tribünden gelen, Ankaragücü için her şeyini ortaya koyan bu insanlar; ne şehirden ne de taraftardan bekledikleri desteği alabildiler ve görevi bırakmak zorunda kaldılar.

Sonrasında göreve gelen yönetimi ise açıkçası konuşmaya bile değmez buluyorum. Tek olumlu tarafları, mevcut başkan İlhami Alparslan’ın göreve gelmesine vesile olmalarıdır. Bunun dışında, Ankaragücü tarihinin en vasıfsız ve en etkisiz yönetimlerinden biri olarak anılacaklarını düşünüyorum.

İlhami Alparslan göreve geldikten sonra, maddi sıkıntılara bulduğu kaynaklarla müdahale etti. Küme düşebilir denilen oyuncu grubunu maddi olarak motive etti ve takım, ekonomik sorunlar aşıldıkça sahada da kendini göstermeye başladı.

Bu süreçte daha önce dile getirdiğimiz pek çok şey gerçekleşti, rakipler puan kaybetti. Her şey Ankaragücü lehine ilerlerken, hesapta olmayan gelişmeler yaşandı ve kazanılması gereken en kritik maçlarda puanlar bırakıldı.

Kaybedilen sadece puanlar değildi; play-off, yani bu ligden kurtulma şansı da bir kez daha yeşil sahalara gömüldü.

Direkt rakiplere karşı alınamayan sonuçlar ve kritik maçlardaki başarısızlık, ortaya konan olumlu tabloyu gölgeledi. Ankaragücü ismi rakipler için hâlâ büyük bir anlam ifade ederken, oyuncu grubu özellikle son haftalarda beklenen performansı sergileyemedi ve bir sezon daha heba oldu.

Ben de bu tabloyu başarılı bulanlardan değilim.

“Lige bakarsak bu durum iyidir” diyenlere katılmak mümkün değil. Küme düşen takımların büyük bölümü, neredeyse amatör seviyede oyuncularla mücadele etti. Böyle bir ligde, bu kadroyla ayağına kadar gelen fırsatın kaçırılmasını kabul edemiyorum.

Bu ligde birçok takım, altyapısından yetişen ya da bu ligin tecrübeli yerli oyuncularıyla mücadele ederek başarılı olabiliyor. Ankaragücü kadrosu ise kesinlikle küçümsenecek bir kadro değil.

Elbette eksikler var. Yedek kulübesi oldukça zayıf, bunu kabul ediyorum. Ancak aynı kadro, sezon başında “küme düşer” denirken, maddi sorunlar çözüldükten sonra üst lig için ciddi bir fırsat yakaladı. Buna rağmen karşılığının alınamaması düşündürücü.

Sonuçta oyuncuların alacakları ödendi, zor şartlarda kaynak yaratıldı. Buna rağmen yaşanan anlamsız puan kayıpları ve özellikle bu maçlardaki ruhsuzluk, büyük bir hayal kırıklığı yarattı.

Transfer yasakları nedeniyle bu büyük camiada forma şansı bulan bazı oyuncular, ne yazık ki bu fırsatı iyi değerlendiremedi. Önümüzdeki sezon da büyük ölçüde bu kadroyla devam edileceği düşünüldüğünde, sahadaki isteksizliğin sebepleri daha da sorgulanır hâle geliyor.

Ankaragücü gibi bir camianın bu durumu normalleştirmesi ve başarı olarak görmesi bana göre kabul edilebilir değil.

Eğer bu sezon yaşananlar başarı olarak görülüyorsa, aynı kadroyla devam edilmesi hâlinde gelecek sezon da benzer bir tabloyu başarı olarak mı değerlendireceğiz?

Maddi sorunların çözülmesiyle performansın artacağını düşünmek doğal. Ancak bu zihniyet değişmediği sürece, gelecek sezonun çok farklı olacağını düşünmüyorum.

Özetle; hayatımızın en büyük sevdalarından biri olan, yıllardır birçok şeyi kendisine endekslediğimiz Ankaragücü’nün bu seviyede kalması ve bunun başarı gibi gösterilmesi benim açımdan hiçbir şekilde kabul edilebilir değil.

Ankaragücü’nün yeri bellidir.

Bu seviyelerde kaybedilen her sezon, beraberinde büyük hasarlar getiriyor. Eğer büyük bir camiaysak, büyüklüğümüzü bilmeyenlere bunu göstermemiz gerekiyor.

Sezon değerlendirmesini, aksaklıkları ve çözüm önerilerini yaz döneminde detaylı şekilde ele alırız. Bugün ise sadece, Ankaragücü ismine yakışmayan ve giderek sıradanlaşan bu başarısızlığı not düşmek istedim.

Çünkü bu ligler bizi boğuyor; her geçen gün biraz daha geriye götürüyor ve en tehlikelisi de bunu normalleştiriyor.

Umarım yeni sezon, yeniden yapılanma adına bir başlangıç olur. Çevremizdeki büyük camialar ayağa kalkarken, bizler yerimizde saymaya devam etmeyiz.