Napolyon komutanını çağırmış, söyle bakalım komutan savaşı niye kaybettik? diye sormuş. Komutan: Sebepleri var efendim, sayayım. Birincisi barut bitti.
Tamam demiş Napolyon, gerisini sayma…
Türk futbolu niye bu halde sayayım, birincisi altyapıya önem verilmiyor…Ancak;
Her şey bitiyor derken, Türk futbolu hiç içinden çıkılamaz bir akli, ahlaki ve maddi kaosun akıntısı kapılıp şelaleye doğru hızla sürüklenirken, çocukluk aşkımız futboldan tam soğuyorken Trabzon’un 19’luk aslanları kalbimiz ferahlattı.
Yarı final maçında iş yerinde koltuğumuzdan fırlayıp sevindik, sessizce. Umutlarımızı yeşertti. Zaten bizim bu topraklara olan umudumuz hiç bitmez. Bakmayın kötümser olduğuma, bir küçük vesileyle yeniden toparlanıveririz. Yarın Barcelona ile final maçında kalbimiz sizlerle. Sonuç ne olursa olsun siz bizleri tekrar umutlandırdınız. Allah yolunuzu açık etsin. Abileriniz gibi olmayın, çok çalışın, yüksek idealler peşinde koşun, ahlaklı olun. Sizleri çok seviyoruz. Son zamanlarda olan en güzel şey buydu, futbolumuz adına.
Neredeyse 2 asırdır somut /soyut, maddi/manevi, ürün/fikir hiçbir şey üretmemeye alışmış bir medeniyetin futbolundan üretim beklemek çok mu iyimserlik olur diye düşünüyorum. Ama bir yandan da çocukluğumuz futbol üretimleri aklıma geliyor. Tugay-Oğuz-Ünal Milli Takımda aynı anda orta sahada… Tanju, Uğur, Rıdvan, Aykut, Feyyaz, Hasan, Hami, Ali, Metin vs aynı dönemin çocukları. Bir dönem gerçekten oyuncu yetiştiriyormuşuz. Bu hep böyle değilmiş.
Sonra ne oldu bilinmez, alt yapıyı bıraktık. En az 30’luk onlarca yabancıyı her sene alıp toplama takımlar kurmaya başladık. Olmadı seneye sil baştan. İflasın dumanı görünmeye başladığında da devlet baba yetişti imdada.
Sonra yine aynı. Böyle devam ettik. Memleketin milli servetine yazık. Devlet baba da artık yardımı kesmeli bence, üretmeyi öğrensin kulüplerimiz. Başka yolu yok bunun. Bu işi yapıyorsak oyuncağa doymayan zengin züppe çocuk gibi yapmayacağız. Hele ki sırf birbirimizi geçmek için.
Bu konuda değil köşe yazısı, bir sosyoloji tezi bile yazılabilir. Bu yüzden ne desek yeterli olmayacak.
Aslanlarım benim, yarın başarılar…
