Galatasaray’da Eksik Olan Parça

Galatasaray, kadrosunda Osimhen gibi fiziksel gücüyle fark yaratabilecek bir santrfor bulunduruyor. Ancak sorun şu ki takım oyununda hâlâ ona uygun bir plan oturtulmuş değil. Böyle bir golcüye sahip olduğunuzda, kanatlardan orta kesmek ya da savunma arkasına atılan hızlı toplarla onu beslemek zorundasınız. Fakat Rizespor karşısındaki kadroya bakıldığında bu anlayıştan uzaklaşıldığı göze çarptı.

Sahada 5 sol, 5 sağ ayaklı oyuncu olmasına rağmen kanatlardan gelen etkinlik sınırlı kaldı. Yunus ve Sane, sürekli kısa paslarla oyunu dar alanda tutmayı tercih etti, orta yapmayı akıllarına bile getirmedi. Oysa geçen sezon Osimhen’i besleyen en önemli isimler Barış ve Sallai olmuştu. Nitekim Nijeryalı golcü, bu kez beklediği ortayı Abdülkerim’den aldı ve golünü yazdı.

Bu tablo, Galatasaray’ın aslında “Barış”a ne kadar ihtiyaç duyduğunu gösteriyor. Barış sadece koşu atan bir oyuncu değil; aynı zamanda mücadele gücü, bitmeyen enerjisi ve kazanma isteğiyle takımın ruhunu diri tutuyordu. Yönetim bu boşluğu dolduramazsa Okan Buruk’un eli de ister istemez zayıflıyor. Üstelik Şampiyonlar Ligi öncesinde Barış’ın yıllardır formasını terlettiği kulübe vefa göstermesi gerektiğini düşünüyorum. Avrupa vitrinine çıkmadan ayrılık ona da yakışmaz. Yönetimin ise bu süreci çözecek ekonomik adımlar atması şart.

Bir diğer mesele de Zaniolo. Eğer kadroda kalacaksa, onun hızını ve bitiriciliğini daha etkili kullanmak gerekiyor. Çünkü Sane şu an beklenen seviyede değil. Alternatif bir senaryoda Singo’nun sağ bekte, Sallai’nin ise kanatta değerlendirilmesi de düşünülebilir.

Öte yandan Günay’ın Torreira’ya attığı hatalı pas yenilen golün baş sorumlusuydu. Böylesine kritik maçlarda bu tür hatalar pahalıya mal olur. Ancak Davinson’un 4000. golle kulüp tarihine geçmesi, gecenin tek tesellisi oldu.

Kısacası Galatasaray’da taşlar yerine oturmuş değil. Ama doğru dokunuşlarla hem Osimhen’in potansiyeli açığa çıkarılabilir hem de takım yeniden geçen yılki dinamizmine kavuşabilir.