Fenerbahçe’de Hatalar Alışkanlığa Dönüştü

Şampiyonluk yarışında bazen haftalar birbirine zincir gibi bağlanır. Birinde rakibin tökezler, diğerinde sen fırsatı büyütürsün ya da heba edersin. İşte son iki haftanın hikâyesi tam olarak buydu.

Galatasaray’ın Konya’da kaybetmesi, yarışın psikolojik dengesini bir anda değiştirdi. O mağlubiyet, “fikstür avantajı” söylemini güçlendiren bir eşikti. Önü açılan, zor virajları dönen ve artık kontrolü eline alma fırsatı bulan bir Fenerbahçe vardı. Geçen hafta Kasımpaşa karşısında alınan beraberlik ise bu fırsatın ilk kez ıskalandığı andı. Üstelik son anlarda kaçan galibiyet, yalnızca iki puanın değil, özgüvenin de sahada kalmasına neden oldu.

Ve bu hafta… Antalya deplasmanı.
Kâğıt üzerinde kazanılması gereken, şampiyonluk yürüyüşünde “iş kazası” kabul edilmeyecek maçlardan biri. Ama futbol, beklentilerin değil anların oyunu. Antalya karşısında ortaya çıkan tablo, sezon boyunca tekrar eden bir sorunun yeni bölümü gibiydi: oyunu koparamamak.

Fenerbahçe maçın bazı bölümlerinde üstünlüğü ele geçirse de, o üstünlüğü skora ve güvene dönüştürecek netliği gösteremedi. Şampiyonluk kovalayan takımlar, rakibi oyunda tutmaz; fırsat yakaladığında fişi çeker. Antalya deplasmanında ise maçın hiçbir anında o kesinlik hissi oluşmadı. Sanki her şey pamuk ipliğine bağlıydı.

Savunmadaki kırılganlık yine sahnedeydi. Bireysel hatalar, yerleşim sorunları, gereksiz riskler… Bu sezonun tekrar eden hikâyesi. Büyük takımlar bazen kötü oynar ama savunma disipliniyle ayakta kalır. Fenerbahçe ise kötü oynamadığı anlarda bile savunma zaaflarıyla kendi dengesini bozuyor.

Bir diğer mesele de oyun aklı. Şampiyonluk yolunda en kritik beceri, öne geçtiğinde oyunu sakinleştirebilmek, geriye düştüğünde ise paniğe kapılmamaktır. Antalya maçında bu denge bir türlü kurulamadı. Tempo yükseldiğinde kontrol kayboldu, kontrol gerektiğinde ise aceleci tercihler sahneye çıktı.

Geçen hafta Kasımpaşa beraberliği “kaza” olarak görülebilirdi. Ancak Antalya deplasmanında yaşananlar, bunun tek maçlık bir dalgalanma olmadığını düşündürdü. Şampiyonluk yarışında en tehlikeli durum, hataların alışkanlığa dönüşmesidir. Çünkü o zaman rakibin puan kaybını beklemek, kendi doğrularını üretmenin önüne geçer.

Fikstür avantajı elbette önemlidir. Ama o avantaj, sahada güçlü bir karakterle birleşmediğinde anlamını yitirir. Galatasaray’ın Konya’da kaybettiği haftada Kasımpaşa’ya puan vermek, ardından Antalya deplasmanında beklenen netliği ortaya koyamamak… Yarışın kırılma anları belki de tam olarak bunlardı.

Şampiyonluk yolunda bazen en büyük soru şudur: “Fırsat geldiğinde ne yaptın?”
Son iki haftanın özeti, bu sorunun cevabını aratıyor. Çünkü bu yarışta rakibin kaybetmesi kadar, senin o anlarda ne kadar güçlü durabildiğin belirleyici olacak.