Makine ve İnsan?

Dünya futbolunun en büyük organizasyonunu ne zaman izleyeceğimizin heyecanını yaşadığımız günlerin ardından, 102 maçlık ve 35 günlük maratonun sonuna geldik.

FIFA Dünya Kupası finalinde, futbolun “makinesi” olarak nitelendirebileceğimiz İspanya Milli Takımı ile futbol tarihinin en yetenekli insanlarından biri olan Lionel Messi’nin liderliğindeki Arjantin, pazar günü kupa için karşı karşıya gelecek.

İnsanın makinelere karşı kazandığı tarihi mücadeleler denildiğinde akla genellikle satranç gelir. Ancak bu Dünya Kupası’nda, dişlileri insanlardan oluşan kusursuz işleyen bir makine ile Messi’nin temsil ettiği bireysel dehanın mücadelesine tanıklık edeceğiz.

Elbette Arjantin’in takım oyununu küçümsemiyorum. Ancak Messisiz bir Arjantin’i düşündüğümüzde, aklımızda çok fazla şey kalmadığı da bir gerçek.

Bunun en çarpıcı örneklerinden biri İngiltere maçında yaşandı. Yediği golün ardından İngiltere’yi kendi yarı sahasına hapseden Arjantin, hücumlarının neredeyse tamamını Messi üzerinden kurdu ve yönlendirdi.

39 yaşında hâlâ bu seviyede futbol oynayabilen bir oyuncuyu izlemek, ona duyulan hayranlığı daha da artırıyor.

Peki, insanın hikâyesi böyleyken makinenin hikâyesi nasıl?

Yapay zekâ destekli makineler, veri toplama esasına dayalı olarak farklı süreçleri bir araya getirip görevlerini eksiksiz yerine getiren sistemlerdir.

İspanya Milli Takımı’nın insanlardan oluşan bu makine düzeni ise tam anlamıyla bir futbol devrimi niteliğinde.

Dünya futbolunda söz sahibi her ülkenin kendine özgü bir futbol kültürü vardır.

Almanya: Disiplin ve mücadele.
Hollanda: Total futbol.
İtalya: Sert ve agresif oyun.
Fransa: Atletizm ve hız.
İngiltere: Futbolun doğduğu ülke.
Brezilya: Teknik kalite ve görsel şölen.

Peki ya İspanya?

Oyun bilgisi üst düzey futbolculardan oluşan, oyun tarzı birbirinden farklı oyuncuları tek bir sistem içinde kusursuz şekilde birleştiren ve bunu adeta bir makine düzenine dönüştüren bir yapı… Bu yapının mimarı ise temel eğitim ve altyapı konusundaki başarısıyla öne çıkan De la Fuente.

Öyle bir sistem ki; oyuna girenle çıkan arasında neredeyse hiçbir fark hissedilmiyor. Hatta turnuvanın en rahat oyuncusu, çoğu zaman kalecisi oluyor.