Tribünler Artık Herkes İçin Lüks Oldu

Futbol bizim için sadece bir oyun değil. Hele ki ekonomik kriz, hayat pahalılığı ve artan faturalar her yanımızı sarmışken, stadyumlar çoğumuz için nefes alınacak tek yer oluyor. Ama kulüpler bunu hâlâ göremiyor.

Kayserispor’un Galatasaray maçında deplasman tribünü biletini 3.838 TL’ye satması, bu durumu gözler önüne seriyor. Düşünün, ülkemizde asgari ücretle çalışan bir kişi maaşının neredeyse tamamını kira, elektrik, su ve diğer temel ihtiyaçlar için harcıyor. Stadyuma gitmek için cebinde ekstra para kalmıyor. Yani bu insanlar, kendi fedakârlıklarını yapsalar da, tribüne gitmek çoğu zaman mümkün değil. Peki böyle bir şartta tribünler dolu olabilir mi?

Ve bu yalnızca Kayserispor’un sorunu değil. Hemen her kulüp, kombineyi, biletleri, formaları ve dijital platform aboneliklerini ayrı ayrı pahalıya satıyor. Maçları izlemek için cebimizden ayrı para ödemek zorundayız. Futbol artık sadece cüzdana bakıyor, gönüllere değil.

Oysa taraftar değişmedi. Biz hâlâ takımımızı seviyoruz, tezahürat yapıyoruz, umut besliyoruz. Ama kulüplerin bakış açısı değişti: Taraftar artık futbolun can damarı değil, sadece bir gelir kaynağı. Başarıları ve şampiyonlukları tribüne çekmek için kullanıyorlar; kayıpları ise faturayı taraftara kesiyor.

Stadyumlar bir zamanlar insanların hayatın ağırlığından kaçıp rahatlayabileceği alanlardı. Bugün ise, ekonomik sıkıntılar ve yüksek bilet fiyatlarıyla bu alan da çoğu kişi için hayal edilen bir lüks hâline gelmiş durumda. Asgari ücretli bir kişi, bilet parası için cebinden fedakârlık yapsa bile çoğu zaman yine de tribüne gitmek mümkün olmuyor. Bu, futbolu seven milyonlarca insan için büyük bir hayal kırıklığı.

Kulüplerin artık fark etmesi gerekiyor: Taraftarı sömürmek kısa vadede kasayı doldurabilir, ama uzun vadede tribünleri boşaltır, futbolu öldürür. Bizler cebimizdeki son kuruşla bile takımımızı desteklemeye devam edeceğiz; ama bu yalnızca taraftarın fedakârlığıyla olacak bir iş değil. Kulüplerin de vicdanlı davranması, tribünleri erişilebilir kılması şart.

Futbol bir eğlence, bir tutku, bir nefes alanı olmalı. Aksi hâlde tribünler sessiz kalır, tezahüratlar azalır ve futbolun ruhu kaybolur.