İzmir’de havada uçan genç devler ve durgunlar grubu

Dün akşam İzmir’de Göztepe ile Fenerbahçe karşı karşıya geldi ve ortaya “top neredeyse yere değmiyor” dedirten bir tablo çıktı. İlk devre sonunda yerde kazanılan ikili mücadele 26, havadaki mücadele 27… Maç adeta havada oynandı ve fiziksel mücadele öne çıktı.

Göztepe’nin kadrosuna bakınca nedenini anlamak zor değil: Takım genç ama boy ortalaması yüksek. Dennis ve Emersonn 21, Arda ve Miroshi 22, Juan ve Olaitan 23, Cherni 24, Bokele 25 yaşında. Boylar ise cabası: Heliton 195, Janderson ve Bokele 190, Allan 187, Emersonn, Miroshi ve Rhaldney 185 cm. Kısacası, top yere düşmeden önce bu uzun gençlerin tepesinden geçiyor. Fenerbahçe de uzun oyuncularla sahadaydı, ancak işin püf noktası Göztepe’nin “havadan oyna, fiziksel üstünlüğü kullan” stratejisindeydi. Eğer rakip topu yerde tutmaya çalışırsa, Göztepe’nin uzunları her topa müdahale ediyor ve oyunun temposunu belirliyordu.

İlk 62 dakika, Stoilov’un planı sahada net şekilde uygulandı. Orta sahadaki mücadeleler ve havadan geçen toplar, maçın temposunu belirledi. Sanki top yerde değil de sürekli havada dans ediyordu; uzun boylu gençler bu havadaki savaşın mutlak hakimi gibiydi.

Ancak sahada “durgunlar grubu” da vardı: Fenerbahçe, Feyenoord galibiyeti sonrası Benfica eşleşmesine konsantre olmuş, sahada ise çarşambaya odaklı ama oyun içinde durgun bir görüntü sergiliyordu. Topu kaptırdıklarında faulle durduruyor, topsuz alanda nefeslerini rakibin ensesinde hissetmeyen bir görüntü veriyorlardı. John Duran’ın dirsekli müdahalesinde kırmızı kart sınırını zorlaması, iki takım arasındaki gerilimin göstergesiydi.

62. dakikadan sonra işler değişti. Juan kırmızı kart gördü ve Fenerbahçe, Mourinho yönetiminde Talisca, İrfan Kahveci, Oğuz ve Cenk’i sahaya sürerek oyuna enerji kattı. Son yarım saatte Fenerbahçe topa daha çok sahip oldu, oyunu dengeledi ve Cenk’in çabasıyla gol fırsatları buldu. Ama Talisca’nın penaltılarda kalecilerin soluna attığı toplar, şansı Göztepe’den yana gösterdi.

Göztepe’nin üstün fiziksel karakteri, 10 kişi kaldıktan sonra bile sahada varlığını hissettirdi. Fenerbahçe ise sol kanattan akınlarla ilerlemeye çalıştı, merkezde etkili aksiyon gösteremedi ve kornerlerde dev Göztepe oyuncularına topu değdiremedi. Mert Müldür’ün gizli bek çıkışlarını Skriniar yapamayınca, tek kanatlı atak opsiyonları sınırlı kaldı. Uzatma dakikalarında Cenk Tosun’un fırsatçı zekâsı, penaltı kazanması ve 10’a 10 oynanan oyunda son sözünü söylemesi, maçın dramatik anlarını oluşturdu.

Sonuç olarak İzmir’deki karşılaşma, havadan oynanan fiziksel bir mücadele ve stratejik zekâ savaşıydı. İstatistikler bunu doğruladı: Havadaki mücadelelerin yerdekinin önüne geçmesi, sahada kimin oyun tarzını sahaya yansıttığını gösteriyordu. Göztepe’nin uzun gençleri havadan gelen toplarla sahada söz sahibi olurken, Fenerbahçe pas ve tempo ile karşılık vermeye çalıştı; ancak durgunlar grubu görüntüsü, bu stratejiye yeterince yansımadı.