Ankara Basın, Bunu da Yazın!

Ne demiştik? “Öz eleştiriye düşmandan başlanmaz” demiştik! O halde, bu yazımızda da basını, özellikle Ankara Basını dediğimiz kısmı yazalım.

Öncelikle, bazı dostlarım, “ne kadar önemli ve hayati şeyleri yazsam da, uzun yazdığımı ve bu nedenle okunmayacağı endişeleri olduğunu” dile getirdiler!

Şöyle cevaplayayım; ben Ankaragücü ile ilgili yazılarımda, “günümüzde yaşanan şeylerin bir buhran olduğunu ve çözülmezse artık geri dönüşü olmayan sonuçlara doğru gittiğini” ifade ederken; bahse konu bu “buhranın” çözümü konusunda fikri olan kitlelere yazarak, bir nevi, o kişilerle istişarede bulunuyorum! Bu nedenle, “çözüm konusuyla” ilgilenmeyenlerle zaten işim yok ve okumamalarında da, benim için bir sıkıntı yok!

***

Eskiden, 3 büyütülmüş takım maçlarında, tüm medya (özellikle) foto muhabirleri, Ankaragücü kalesinin arkasında vaziyet alırdı. Tabi, bu da bizim tribünlerden çok büyük tepkiler alır, hatta üstlerine yabancı maddeler atılırdı.

Maç esnasında, hakemler rakip takım lehine, haksız bir karar verdiğinde, yâda Ankaragücü gol atarsa, hep bir ağızdan; “İnce! basın! Bunu da yazın” benzeri bir şey denirdi!

Nereye gelmek istediğimi daha net ifadeyle söylemem gerekirse; Ankara’nın kronik bir basın sorunu her zaman vardı ve hâlâ var!

Bir ara, Hürriyet Ankara ekinde yazan Meriç Enercan abimiz başta olmak üzere, TV6, Sabah Ankara ekleri ile Habertürk Ankara’da yazan program yapan (rahmetli) Ali Öcal abimiz dışında, Rüzgârlı Sokak’ta karın tokluğuna görev yapan birkaç “idealist” basın emekçisi dışında bir “BAŞKENT” Ankara basınından söz etmek çok iyimser bir cümle olurdu!

Hürriyet Gazetesi Ankara ekinde yazan Meriç abiye, “Trabzonsporu yazacaksın” denilerek, adeta “sürgün edilişinden” sonra, tanınan/ takip edilen fazla kimse yazarımız kalmadı!

Bir de, Ankara spor yazarlarının üstadı, amatör sporlar kulüplerinin sesi Ali Öcal abimiz vardı! Onun, 2021 yılında, 63 yaşında vefatından sonra o nesil “yok oldu” desek abartı olmaz. (şu an farklı yerel kanallarda, web sitelerinde görev yapan abilerimiz ve kardeşlerimiz müstesnadır, abartımızın nedeni; ortadaki fiili durumun kötülüğünün bir ifadesidir)

Zaten, bir bir kapanan, Ankara (Hürriyet, Sabah v.s.) ekleri sonucu, ulusal medya sektörünün, Ankara Basın desteği de, fiili olarak son buldu!

Tabi, tüm basın sektörünü etkileyen, internet medyası ve sosyal medya ise; olayı farklı yerlere getirdi. Artık, (hala var olmaya çalışanlara selam olsun) elinde mikrofon, sırtında fotoğraf makinası alıp, sokakta haber kovalayan pek kimse kalmadı. Meydan, maalesef hiçbir bilinci, birikimi olmayan, tamamen manipülatif tavırlar içinde olan “sokak röportajcılarına” kaldı.

Şimdi, ister mecburiyetten kaynaklı deyin! İster zamanın şartları deyin; bilgisayar başında, sosyal medyayı takip eden, oradan bulduğu resimleri, haberleri kopyala yapıştır şeklinde habercilik yapan bir “medya” sektörü ortaya çıktı! (kendimizi ayırmıyoruz!)

Bu arada, bir bilgilendirme yapayım; ne ben, ne de beraber Zanka Spor’da isimleri geçen hiçbir arkadaşımızın, “biz gazeteciyiz” ya da “medya işi yapıyoruz” iddiası yoktur! Bizler burada, gördüklerini, bildikleri yazan, haberleştiren, tecrübelerini aktaran; yaptıkları bu iş üzerinden bir geliri olmayan, hiçbir menfaat beklentisi olmayan gönüllü insanlarız!

Örneğin, bu yazıyı okuduğunuz web sayfasının yapım maliyeti en az, 400-500 bin TL civarındadır. Buna sunucu-link masraflarını da eklediğinizde, ortaya yüksek bir rakam çıkmaktadır.

Tabi, bizim içimizdeki idealist arkadaşların (web programlama kod yazımı, editasyon, lisanslama v.b.) çabaları sonucu, kendimizin kaldırabileceği bir seviyede mal edilmektedir.

Çoğunuzun malumudur, önceki gün Ankaragücü Kulüp Yönetiminin, taraftarların dört gözle beklediği Anıtkabir programı vardı. Bu ziyareti siz okurlarımıza detaylı ve canlı olarak iletmek için bir arkadaşımız oradaydı. Hatta bunun yayın linkini de sizlerle paylaşmıştık!

Ne var ki; Anıtkabir girişinde, kendi imkânlarıyla satın aldığı tripoda (güvelik yönetmelikleri gereği) el konuldu! Bir de arkadaşımız, internet bağlantısında sorun yaşayınca, istediğimiz ölçüde konuyu haberleştirip sizlere canlı olarak veremedik.

Yani, burada “kendi imkânlarımızla” derken, kastedilen husus şudur; sosyal medyada, sohbet odalarında eleştiri getirirken, daha insaflı, daha duyarlı olunması ve saygıyı hak eden bu kardeşlerimize, gerektiği gibi davranıp sahip çıkılması gerektiğini ifade ediyorum.

Ulusal Medyada zaten yer al(a)mayan (önceki) yönetimler! Camia ile “yatay iletişimdeki” en önemli enstrümanları olan bu arkadaşlara destek olup, daha profesyonel olmalarını sağlamak yerine, “muhalif yazar” etiketiyle, “tesis yasakları” koymak kolaylarına gelmişti.

Ama bu tavırla ne oldu? Ortalıkta “mahalle dedikodusu” üretilen gündemler oluştu ve bazı tatsız olayların sebebi de, maalesef bu “iletişimsizlik” oldu.

Kısaca söylemem gerekirse; Ankara Basını diye bir şey yok arkadaşlar! O nedenle, (eleştiri hakkınız saklı kalmak kaydıyla) elinizdekilerden de olmayın! Bu ortamı, kendi Sosyal Medya ortamınızla karıştırmayın, çok zor şartlarda, kendi öz verileriyle bir şeyler yapmaya çalışan bu kardeşlerimize (eleştiri hakkınız her zaman bakidir) destek olun. Bakın göreceksiniz; camia bilinçlendikçe, bu kesimde kendini geliştirecektir! Daha profesyonel, daha da üst düzey olacaktır.

***

Yönetim demişken; buradan defaten söyledik, bir daha söyleyelim; kendilerinin atacakları her olumlu adımın arkasındayız. Olumsuz olduğunu düşündüğümüz şeyler olursa da, bir müddet bekleyip alınan sonuca göre gerekli eleştirimizi yapacağız.

Yazımızın konusu iletişim/ basın olduğu için demiyorum; yeni Yönetimin en önemli silahı da/ handikapı da iletişim olacaktır. İletişimi doğru biçimde kullanamazsanız, sonucun pek iç açıcı olacağını söylemek mümkün olmayacaktır!

Tavsiyelerimize şuradan başlayalım;

Bazı Yönetici arkadaşların sosyal medya isimleri; örneğin, “ibo1910, aykırı1910, derin1990” şeklindedir! Bu arkadaşlar bu (kullanıcı) isimleriyle, Yönetim adına paylaşımlar yapmaktadır! Lütfen bu arkadaşları uyarın ve isimlerini kendi gerçek isimleriyle değiştirsinler ve tanıtım yerlerine de Kulüpteki görevlerini yazmak suretiyle düzenlesinler. Ayrıca, muhatabı kim olursa olsun; (hakaret içeren cümleleri geçtim) gereksiz, laubali cümleler kurarak iletişim sağlamasınlar. Çünkü artık, bireysel kişilik değil, bir camiayı temsil eden tüzel kişiliklerdir.

Bir de, (sosyal medya dâhil) Kulübü ilgilendiren resimlerde yer alan değerli yöneticilerimiz, giydiklerine dikkat etmelidir. Biz emekçi/ işçilerin yoğunluklu olduğu bir camiayız! Bunda hemfikiriz; yağlı işçi tulumuyla, iş önlüğü ile o resimde yer alabilirsiniz ama yırtık kotla, ütüsüz gömlekle, boyasız ayakkabı ile yer alamazsınız! Lütfen daha dikkatli olun.

Daha önceki yazılarımda, altını çizerek açık açık yazdım. Bu kulüp ve camianın bir imaj sorunu vardır. Bu sorunun kaynağını da detaylı bir şekilde izah ettim.

Bizim kamuoyu önünde (görünen) yüzlerimiz olacak, fikir adamlarımız, akademisyenlerimiz, sanatçılarımız olmalı ki, bu haslette (benim tanıdığım) birçok kişi zaten var!

Bu yönetimin ilk delege/ üyesinin Prof. Dr. Özcan Yalçınkaya olmasının benim için sembolik anlamda ne ifade ettiğinin ehemmiyetini anlatamam.

Sadece Özcan Hocamız değil, akademik anlamda destek alınacak o kadar çok kişi var ki, örneğin; bu platformda köşe yazısı yazan değerli Doç. Dr. M. Berkay Aydın hocamız var. Üstelik kendisinin alanı da sosyolojidir. Tam da, şu buhrandan çıkış yöntemleri konusunda fikir alabileceğimiz bir akademisyen!

Bu arada, sanatçılar içinde yok mu? Tabii ki var; Hakan Boyav. Kendisini ve Ankaragücü için neler yapabileceğini uzun uzun yazmaya gerek yok. Arama motoruna yazın, kendiniz bizzat görün.

Mesela, şair, yazar, gazeteci İsmail Kılıçaslan var. Eskiden her 1-2 haftada Ankaragücü ile ilgili bir paylaşımı/ söylemi olurdu. Ama sanırım o da, bir şekilde küstürülmüş. Bu ve bunun gibi kişileri camiaya yeniden kazandırmak lazım.

Bu cümleyi kendime pay çıkarmak için değil, ifade etmek için söylüyorum; yazdığım özellikle son 3 yazı; rapor şeklinde yazılmış yazılardır! Kullanılan veriler “açık kaynaklardan” elde edilmiştir. Yapılan değerlendirmeler; risk analizi yöntem şablonuna uygun vaziyette, mesleki birikimle yazılmıştır. Yani, duygudan ziyade, bilimsel gerçeklik ifade eder! Bu konuda, bizden de bir talebiniz olursa, her zaman için yanınızdayız.

***

Kulüp yönetimi, önceki gün, (2.032.921.027 TL.) bir borç listesi yayınladı.

Kulübün, son 5-6 yıllık durumuna, özellikle de son duruma bakıldığında; (nezaketen böyle ifade ediyorum) pek uyumlu bir şeymiş gibi durmuyor!

Elbette bunun mantıklı bir açıklaması vardır. O yüzden, Sayın Fatih Mert’ten başlayarak, Sayın Faruk Koca ve Sayın İsmail Mert Fırat olmak üzere tüm yönetimde yer alan kişilerden bir açıklama beklemek hakkımızdır!

Ben her halükarda; gerek bu duruma direk katkı sağlayan üstte isimlerini saydığım kişilerin, gerekse Yönetim Kurullarında yer alan her biri diğerinden kıymetli, Sayın Cantürk Alagöz, Sayın Feridun Geçgel, Sayın Yusuf Tanık gibi isimlerin, bu durumun oluşmasında, zerre kadar katkısı olmayan, suçsuz, günahsız bir camiayı bu durumda bırakmayı “onur meselesi” sayıp destek vereceklerini; hatta Cantürk bey ve Feridun beylerle, yeniden bir araya geleceğimizi düşünüyorum!

O yüzden, eski Yöneticilerden, henüz vakit varken, bu durumun telafisi hususunda bir hamle yapmalarını bekliyorum. Her şey gelir geçer; tüm sorunlar çözülür ama kişiler yaptıklarıyla/ yapmadıklarıyla anılır!

***

Geçmiş zor dönemlerimizde bizimle olan ve hiçbir zaman yalnız bırakmayan ve Kulübün Onursal Başkanı ilan edilen, Sayın Mehmet Yiğiner’i tebrik ediyorum. Hak edilmiş bir ödül ki, daha fazlasını hak edecek günlerin olmasını temenni ediyorum!

Vesselam