İstanbul’un Üçkâğıdı Varsa Ankara’nın da Dümeni Vardır!

TCK nın “katalog suçlar” kategorisinde yer alan suçlarından biri olan dolandırıcılığın, “Bul karayı al parayı” diye tanımlanan bir yöntemi vardır!

Şimdi nerelerde “tezgâh” açıyorlar bilmiyorum ama eskiden Ulus civarında, yâda Bentderesinde tezgâh açarlardı. Genelde 3 kişi olsalar da, bazen bu sayı oluşan kalabalığa göre fazlalaşabilirdi.

(şahıs 1) Tezgâhın başında oturur, karizmatik bir ses tonu vardır. “Bul karayı al parayı” diye sürekli anons yapar. Bakışları ciddi ve güvenilir olmalı ama “eli de hızlı” olmalıdır!

(şahıs 2) Vatandaş görünümlüdür, elinde para hangisine basacağına kararsız bir vaziyette beklemektedir. Sanki çevresindekilerden biri yardım etsin diye sağa sola kaçamak bakışlar atar!

(şahıs 3) Bu kişi en önemli ve kilit elemandır! İşi, kalabalığı manipüle etmek ve tezgâha yönlendirmektir. En bilinen yöntemi; o “karasız” vatandaşın (şahıs 2 nin) kulağına eğilerek ve çevresindekilerin de duyacağı bir şekilde, “ortadaki, sağdaki veya soldaki” diye söyler! Şahıs 2 de, çevredeki muhtemel sazanların tiplerine göre söyleneni yapar ve kazanır, izleyicilere ne kadar kolay kazandığını ifade eder cümleler kurar!

Veya baktılar ki, kalabalıkta kendini uyanık sanan tipler çok! Şahıs 2 kulağına söyleneni yapmayıp başka kâğıda koyar ve kaybeder, bu şekilde izleyicileri gaza getirir!

Kaybetme durumunda, 3. Şahıs, 2. Şahsa “la gardaş ben sana demedim mi” diye fırçalar, kalabalık içinde “güvenilirliğini” bu şekilde ilan etmiş olur. Böylelikle “muhtemel sazanları da” tezgâha hazır hale getirir!

Şimdi işin bu kısmına kadar, 1. Sahsın elindeki kâğıtlardan biri “kara” diğer ikisi de “kırmızı” şeklinde olur! “Sazanlarda” hareketlilik başlayıp, para basmaya niyetliler tezgâha doğru hareket ettiklerinde, “kara” desenli kâğıt, el çabukluğu ile zuladaki 3. Kırmızı ile yer değiştirir ve “sazanlar” hangi kâğıda basarsa bassın, kâğıtların hepsi kırmızı olduğu için “karayı” bulması mümkün olamaz; sazan/ sazanlar kaybettikçe kaybederdi.

İşin finalinde de, baktılar ki, kaybedenlerin “homurtusu” yükselmeye başlamış; “polis geliyor” diyerek, tezgâhı toplayıp (kaybedenlerin) şaşkın bakışları altında hep beraber kaçarlar!

Değerli dostlar; bu “dümeni” neden anlattım? Şöyle izah edeyim;

Şu an çevrenizde, bu kabil kişilere rastlıyorsunuzdur, bazen 2. Şahıs! Bazen 3. Şahıs olarak sizlere görünüyorlardır.

Biraz dikkatli bakarsanız; 3. şahıs gibi kulağınıza eğilip; “bu yeni yönetimde de para yokmuş” veya “la bu kadar zamanda, bu kadar mı para toplamışlar” diye sizi 1. Şahıslara doğru itelemeye çalışanları fark edersiniz! O yüzden, aman dikkat sizi “ketenpereye” getirmesinler!

Buraya kadar yazdıklarımı anlayan anladı! Anlamadılarsa, daha detaylı anlatacak derecede yazarız/ söyleriz. Çünkü işimiz bu; bildiğimiz “doğruları” söylemek!

2. ve 3. Şahıs karakterler yazdıklarına/ söylediklerine dikkat etsinler; hep söyledik, yine söyleyelim; “hiçbir şey eskisi gibi değil” iyot gibi ortaya çıkıyorsunuz! Çok belli oluyorsunuz.

***

Yazımızın ilk bölümünde bir dümenden bahsettik. Buradaki kullandığımız mecaz ve teşbihlerin tamamı camia içine çöreklenmiş 2. ve 3. şahıslar içindir.

Şimdilik, 1. şahıs diye bahsettiğim kişi/ kişilerden kastım, eski yönetimler değildir. Çünkü kendilerini çok fazla tanımıyorum. Niyetleri nedir, bilmiyorum! Ancak, “bu günün mimarı da” eski kulüp yöneticileridir!

Ama bundan böyle, yazımızdaki 1. Şahıs ile özdeş olarak anılmak istemiyorlarsa; oluşan bu milyarlarca liralık faturaya bir çözüm bulmalıdırlar! Yoksa bundan böyle itibarları konusunda sorunlar yaşarlar.

Bildiğim kadarıyla, bu değerli (eski) yöneticilerimiz, siyaset ve iş dünyasında itibarlı insanlar. Ama onlara inanmaktan başka hiçbir kabahati olmayan bu camiayı, bu hale getiren de yine onlar!

Netice itibariyle, gereğini yapacaklarından da, emin olmak istiyoruz! Çıksınlar “on the record” konuşsunlar ve yol haritaları nedir bilelim!

***

Güncel bir deyimle “bize hep soruyorlar” (ki, niyeyse hep bize sorarlar) paralı yönetim olmasın mı? Olsun tabii ki, hatta dünya çapında zenginlerden oluşsun!

Elbette bizler de, Türk filmlerindeki “fakir, aç gezen ama onurlu oğlan” karakteri değiliz! Fakat “kızına zengin koca arayan, özenti kaynana” gibi de hiç değiliz!

Değerli dostlar, diğer yazılarımda zaten yeteri kadar bahsettim. Yeniden yazmamın bir anlamı yok!

Biz camia olarak, benliğimiz kaybettik. Gerçek anlamda ne tribün kültürü, ne de aziz şehitlerimizin mirası, o şanlı tarih kültürümüz kaldı. Dolayısıyla, gelen yönetici ne kadar dürüst, ne kadar iyi niyetli olsalar da, bu laçkalık karşısında, kafalarına göre takılıp, ciddi bir yapılanma içine girmiyorlar! Çünkü (üzülerek söylüyorum) bizi ciddiye almıyorlar.

Bize düşen, yeni yönetimden, bu tür “yapısal” sorunların düzeltilmesi için talepte bulunmamız ve elimizden gelen desteği de esirgememiz gerekiyor.

Bırakın bu yıl çıkmayalım. Olabildiğince kronik sorunlarımıza odaklanalım! Tribünlerimizi düzeltip, “2. ve 3. şahısları” temizleyerek kenelerden kurtulalım! Siyasilerle olan ilişkilerimizde denge oluşturup, “kulübün menfaatinin kendi siyasi menfaati olduğuna” inandıralım!

Allah Teâla Rad suresi 11. Ayetinde; “siz nefsinizi düzeltmedikçe, Allah ta sizin üstünüzdekileri düzeltmez” buyurduğu gibi. Biz önce kendimizi düzeltelim ki, “layık olduğumuz şekilde yönetim” görelim!

***

Aslında bu hafta, namı diğer Kral, değerli hocamız Mustafa Kaplan ile hasbihal edecektik ama nasip olmadı. Artık başka bir yazıda inşallah…

Vesselam