Beyoğlu Yeni Çarşı-Ankaragücü Maçının Hikayesi

Uzun zamandır İstanbul’da maç izleyemiyordum! Nedeni de, biletlerin Kulüp tarafından alınıp, biletlerin Ankara’da “değerlendirmesiydi!”

İstanbul’da, takım için ayrılan kontenjanı dolduracak sayıda Ankaragücü taraftarı olduğu halde, uzun zamandır, bu konu göz ardı ediliyor ve Ankara’dan gelenlerin içinde, samimi oldukları kişilerden bilet temin edenler hariç, maça gidemiyorduk.

Maç Günü, Taraftardan sorumlu Yücel Başkanı aradım; Ankara’dan 3 otobüs geleceğini ama biletlerin gişeden satılacağını, o yüzden vakitli gidersem, maça girebileceğimi” söyledi.

Yani gidip gitmeme konusunda biraz kararsızdım. Sağ olsun, Yücel Başkan’dan aldığım bilgi ile yola çıktım.

Neden kararsız kaldığımı da söyleyeyim ki, yanlış anlaşılmasın! Anadolu Yakasında oturuyorum. Stat ile mesafe çok uzak sayılmaz ama İstanbul trafiğinin keşmekeşinde, Kızılcahamam’dan yola çıkan biriyle mübalağasız aynı vakitte gideriz herhalde! Çünkü tatil günü, ne mahalleden, ne de E5 ten TEM e çıkmak çok zor oluyor.

Hâsılı stada geldik ve İbrahim Kurdal kardeşimle rutin uğrumuz olan, benim “beraberliğe razı mısın” sözüme onun, “hayır bu maç bizim” diyaloğu ile maça başladık.

Diğer maçlarda olduğu gibi baskılı bir oyun sergiliyorduk! Ama yine rakip kaleye organize atak konusunda, biraz sıkıntı yaşıyorduk. Bunun nedeni olduğunu düşündüğüm hususlardaki düşüncemi ilerleyen satırlarda arz edeceğim.

Maçın 8. Dakikasında, Görkem’in “bilinçsiz özgüveni” nedeniyle hatalı/ gereksiz çıkış yapması sonucu çok berbat bir gol yedik.

Aynı sorunlar Fatihte de var! Benzer şekilde, aleyhimize kullanılan kornerler neredeyse “penaltı” gibi, potansiyel gol tehlikesi. Ceza sahamıza atılan tüm yan toplarda, hem Görkem, hem de Fatihin kararsız kalması yâda hatalı hamlesi sonucu zor durumlara düşüyoruz.

Diego defansı toplamış gibi. Özgürün de katılımı ile defansta sorun yaşamayacak gibiyiz.

Ancak, Mahmut ve Osman özellikle Osman’dan beklenti çok yüksek. Ama Osman kardeşimiz, bu beklentinin çok uzağında.

Bu arada, her iki oyunumuz da (tribünden gördüğüm kadarıyla) genç çocuklara azarlayıcı şekilde çok sert davranıyorlar! Dün maçın son bölümünde, Ahmet Emre Polat (çocukça) bir hareket yaparak topu rakibe kaptırdı! Osman nerdeyse sahaya girip Emre’yi dövecekti.

Ben bunu doğru bulmuyorum. Çünkü “alternatifsiz” bir şekilde bu çocuklarla oynamak zorundayız ve gördüğüm kadarıyla da tüm genç oyuncularımızda “özgüven” çok düşük! Bunu da çözecek olanlar, Mahmut ve Osman Çelik olacaktır! Olaylara anında müdahale etmek yerine, maçtan sonra videodan izleterek, hatasının ne olduğunu, doğrusunun ne olduğunu söylemeleri daha doğru olur düşüncesindeyim.

Orta sahada bir Mesut Kesik sorunu olduğu aşikâr! Dün aldığı topların önemli bir kısmını çok kötü kullandı ya rakibe verdi, yâda dışarı attı. Bu arada, rakibe yaptığı hamleleri de, kart gerektiren tehlikeli müdahaleler.

Ama ben olaya farklı bakacağım! Aslında bu sorun, tüm takımda olan bir sorun! O da “biri birini tamamlayan, açığını kapatan” oyuncumuz yok! Yani ezbere topu atıp, X oyuncu kesin oradadır diyecek ve atılan topun yerini bulduğu bir yapımız yok. Mesut çok yalnız kalıyor. Yusuf ve Osman “topa daha yakın oynamalı” boş alanlara çıkıp; gerek Mesut’tan gerekse Mahmut’tan o topları ısrarla isteyip değerlendirmeye çalışmalı. Çünkü Osman ve Yusuf’tan beklenen bu.

Farkındaysanız, “kaleciye geri pas yapan” takımlar içinde tüm liglerin açık ara birincisiyiz! Bunu da, en çok Mahmut yapıyor, yapmak zorunda kalıyor. Bu geri pas konusuna acil bir çözüm bulunması lazım!

Yusuf Emre Gültekin açık ara bu ligin en klas, en değerli oyuncusudur. Hatta daha ileri gideyim; Süper Ligde bile onun üstünde bir yetenekte oyuncu sayısı çok azdır! Ama artık Yusuf, bu yeteneğinin “zekâtını” bu camiaya vermeli. Hırsını, arzusunu anlıyorum ama dünkü gördüğü kart çok amatörceydi. Hakem art niyetli olabilir, kötü olabilir ama Yusuf bunu yapmamalıydı. Umarım, bundan sonra artık Yusuf’un yeteneklerini konuşuruz.

Mesut’un yaşadığı yalnızlık sorununu Atakan’da yaşıyor! Kendisini en çok eleştirenlerden biriyim ama dün istisnasız 6 tane mükemmel top indirdi fakat çevresinde kimse yoktu. Rakip son adamından 2 tane top kaptı ve kesinlikle önemli birer gol pozisyonu olabilecek durumdu. Ama ne Miraç ne de (sanırım) Enes bunu kullanamadı! Hele ki, Miraç’ın pozisyonu çok netti. Topa alelacele vurmak yerine düzeltse yâda sürse, gol olması içten bile değildi.

Yani, açık oyuncular forvette Atakan’a yakın olmalılar!

Enes Tepecik, yıldız adayımız! Hakkında yazılacak, yazılması muhtemel çok şeyler olacak, bundan adım gibi eminim. O potansiyel ve yetenek onda fazlası ile var!

Ama oynadığı takımın ve ligin farkına varması ve ona göre kendini geliştirmesi şart! Sanırım o hala kendini U19 liginde sanıyor. Aldığı topla 2-3 kişinin arasından geçmeye çalışıyor. Onun oynadığı bölgede adam eksiltmesi, geçmesi gereken pozisyonlar var, kabul. Ama kardeşim, bu eksiltme işini illa ki, topla yapmaya çalışıyorsun? Ver topu, çık boş alana geri al! Boş alan demişken, dün sana atılan top sırasında boştaydın ve bence lig tarihinin en güzel gollerinden birini attın! Sana naçizane tavsiyem boş alanlarda kal. Çünkü boş alanlarda çok tehlikelisin!

Miraç Şimşek diğer potansiyel yıldız adayımız! Miraç biz seni böyle tanımadık. Enerjisi, hırsı üst düzey, bakınca gözünden şimşekler çıkan biri olarak tanıdık. Soyadını da bundan aldığını düşünüyorduk. Ama son zamanlarda gördüğümüz Miraç, isteksiz, güçsüz; takım sayısı tamamlansın diye sahaya çıkmış gibi duruyor! Dünkü attığın gol çok muhteşem bir gol ve çok değerli bir gol. Umarım bu senin için yeni bir sayfanın başlangıcı olur. Adını kulüp defterine altın harflerle yazdırır! Çünkü sende bu cevher fazlasıyla var.

Zahir kardeşimize gelince; tam bir görev adamı. Daha fazla süre almalı ki, daha çok tecrübe kazanınca bu takımın vaz geçilmezi olacağından kuşkum yok. Dünkü penaltı pozisyonunu da tecrübesizliğine saymak lazım.

Birçok oyuncumuzu yazdık ama Recep Yiğit Sevinç kardeşimize ayrı bir paragraf açmam gerek! Oyuna (sanırım 66. Dakika) sonradan girdi ve 90. Dakikada da çıktı. Ama bu kadar kısa bir süre içinde öyle müdahalelerde bulundu, öyle topları kesti ki, çok kıymetliydi. Yüreği ile oynadı ve takdiri hak etti! Bahtın da yolun da açık olsun kardeşim.

Halil İbrahim Pehlivan’dan çok şey bekliyoruz. Ona bir şey hatırlatayım; biz daha önce 2. Ligdeyken, bizim takımı, sol bekimiz Serkan sürüklerdi. Yani takımın en göze batan oyuncusuydu. Başka bir sezonda da Mehmet Çakırdı. Lütfen biraz araştır ki, senden ne beklediğimizi daha net ifade etmiş olalım.

İsmail Çokçalış’tan yeteri kadar verim alamıyoruz. Yukarıda belirttiğimiz organize olamayan forvet hattı nedeniyle, maalesef İsmail gibi bir nimetten yeteri kadar istifade edemiyoruz. Attığı mükemmel ortaların hemen hiç biri bizim forvetlerle buluşmuyor. Bu işe bir çözüm bulmak lazım. İsmail’i bir de ön liberoda mı denesek?!!

Yazı biraz eleştirel oldu kabul ediyorum. Ama kabul edin ki, kazanılan sadece 1 maç ve alınan 3 puan. Dünü unutup, geleceği iyi tasarımlamak gerekiyor. Transfer yasağı olan bu takımda, bu saydıklarımız konusunda bir çalışma yapılmazsa, çok üzülürüz.

İsmet Beltan Başkana not: Size mail ile bahsettiğim, bana kargo ile yollanmasını beklediğim üyelik kartım hâlâ gelmedi bilginiz olsun.

Vesselam