Bir Ankaragücü Devrimi

115 yıllık kulüp geçmişi olan asırlık çınar, geçtiğimiz cumartesi günü tarihi bir kongre yaptı! Allah hayırlı uzun ömürler versin, Sabri Mermutlu’nun Başkanlığı bıraktığı 1981 yılından bu yana, çalkantılı bir süreç geçiren kulübün başına Ankaragüçlü bir Başkan geldi.

Bu nedenle, Sayın Gazi Ercüment Tekin nezdinde, her biri diğerinden kıymetli tüm Yönetim Kurulunu ve buna oylarıyla vesile olan Ankaragüçlü delegeleri tebrik ediyorum.

Evet, bu bir devrimdir! Gelecek için ümitlerimizi yeşerten bir devrim!

Bu camianın dinamikleri, 2012 yılında bunu daha önce de, denemiş fakat “gücü” yetmemişti. Yine böyle zor bir zamanda, Değerli kardeşim Erdal Şanlı; “sistemin adayı” olan Haluk Ilıcan’a karşı adaylığını koymuş, daha önceki yazılarımızda bahsettiğimiz gibi, kulübü kafalarına göre dizayn edip; dayısını, amcasını, kayınçosunu, baldızını delege yapmak suretiyle, kulübü babalarının çiftliği gibi kullanan çevrelere onurlu bir başkaldırı yapmıştı!

O gün Erdal Şanlı’nın konuşması aynen şöyleydi;

”Böyle yönetim mi olur? Bu Ankaragücü nasıl düzlüğe çıkacak? Sistem değişmedikçe, bu kulüp değişmez” diyerek; (sembolik olarak yanında getirdiği ceket ve Ankaragücü formasını delegelere gösteren Şanlı,) ”Cemal Aydın’ın ceketini sandığın yanına koyacağım. İsteyenler cekete oy versin. Çocukluğumdan beri bu kulüpteyim, mücadelem sonuna kadar devam edecek, “o ceket” belki bu gün tekrar kazanacak ama bu ruh kaybolmayacak” demişti.

Yapılan oylama neticesinde, Erdal Şanlı’nın aldığı 27 oya karşılık, Haluk Ilıcan 165 oy alarak Başkan olmuştu!

İşin ilginç yanı, bu şahıs bir kaç gün sonra Başkanlığı bırakarak adeta ortadan kaybolmuştu. Biz de bundan, “bahse konu yapılan kongrenin amacının, Ankaragüçlü bir Başkanın önünü kesmek olduğunu” anlıyoruz!

İşte dünkü yapılan kongre, bu ve benzeri kongrelerin gölgesinde yapılan bir kongreydi!

Şu an kulüpte borç çok! Transfer yasağı var! Bırakın ülke genelini, kendi şehrinde bile (abartısız) imajı çok kötü bir durumda! İşin ilginç yanı, İstiklal Harbinde gazi olmuş, nice oyuncusunu şehit vermiş bir kulübün imajı yıllardır bu şeklide!

Önceki gün, Ankaragücü camiasının eline önemli bir fırsat geçti! Artık tüm yetki, Sayın Tekin ve Değerli Yönetim Kurulunda. Ne gerekiyorsa yapacaklarına inancım tamdır.

Öncelikle, “fırsatçı” kişilerin yeniden kulübü ele geçirme manipülasyonlarının önüne geçmek, “delege sultasına” fırsat vermemek için ilk icraatları (geleceğin inşasında) önemli bir yer tutacak olan, (her türlü kötü niyeti hesaplayıp uygun yöntemle) kulüp üyeliğinin önünü açmak ve kontrolün camiada kalmasını sağlamak olmalıdır!

Camiamız da artık, daha önceki yazılarımda yazdığım, Shakespeare’in “Kendi başına gelen olaylardan ders alan kişiler ahmaktır” sözünden yola çıkarak, ders almalı ve yeni yönetime inanıp, işlerine (direkt) müdahale etmeden, üstüne düşen şeyleri yerine getirip destek olmalıdır.

Bir de, şehirde ve ülkede sorunlu olan (daha önceki yazılarımda nedenlerini açık açık yazdım, bir daha yazmayacağım) kulüp imajı konusunda çalışmalar yapılmalı (ki, bu konuda Sayın İsmet Beltan’dan beklentimiz çok fazla.)

İlk iş olarak, Kulübün YASAL HAKKI OLAN GAZİLİK ÜNVANININ alınması için girişimlerde bulunulmalı ve tüm Ankara milletvekilleri ve Belediye Başkanlarından bu konuda destekleri talep edilmelidir!

Diğer konularda da, fikirlerimiz elbette var ancak, mutlaka sizin plan projeleriniz de vardır. Sizler açıkladıktan sonra, aklımız yettiğince fikrimizi yazarız. Şunu unutmayınız; biz hep yanınızdayız!

Ne planladıysanız onu yapın, gerektiğinde planlarınızı revize edin ama asla sağdan soldan duyduğunuz şeylerle icraat yapmayın.

Herkesin sözü önemlidir ama her sözün bir öncesi, bir gayesi vardır. O yüzden bildiğinizi yapın!

“Nasrettin Hoca, oğlu ile bir köye gidiyormuş. Oğlunu eşeğe bindirmiş. Bazı kimseler görüp:

— Hey gidi zamane gençleri, ağzının ilmiyle şu ihtiyar babasını yayan yürütüyor da kendisi rahat rahat eşeğe binip gidiyor, demişler.

Çocuk:

— Bak baba! Sana ısrar etmedim mi? Haydi artık daha ziyade inat etme, şu eşeğe bin, demiş.

Hoca eşeğe binmiş. Biraz gitmişler. Bir kaç kişi tesadüf edip:

— Ayol senin kemiğin kartlaşmış, hem işte geldin işte gidiyorsun. Bu taze fidanı bu kadar zahmete koşup da kavurmak layık mı? Derler.

Hoca tutar, çocuğu da arkasına bindirir. Birkaç adım gider gitmez, bir guruba daha tesadüf ederler. Bunlar da bakıp:

— Amma insafsızlık ha! Bir eşekçiğe iki kişi birden biner de uzun yola gider mi? Bakın şu herife, hoca da olacak! Derler.

Hoca artık kızıp eşekten kendi de oğlu da inerler. Önlerine katarlar. Çok geçmez birkaç adama rast gelirler.

— Allah Allah! Bu ne budalalık. Eşek önlerinde bomboş hoplaya sıçraya koşsun da kendileri bu sıcakta toza toprağa bulanarak kan ter içinde yayan yürüsünler. Dünyada ne şaşkın adamlar var!

Dediklerini işitince Hoca oğluna dönerek demiş ki:

— Lakin yahu! Bu halkın dilinden kurtulabilen varsa ona aşkolsun. Ne yaparsan yap, herkesi memnun edemezsin. Sen yalnızca Allah’ı memnun etmeye bak.”

Fıkrasında olduğu gibi; herkesi memnun etmeye çalışırsanız kimseyi memnun edemezsiniz!

***

Daha önceki yazılarımızda bahsettiğim bazı hususlarla ilgili olarak; bir dönem omuz omuza maç izleyip, deplasmanlara gittiğimiz; camia içinde yaşanan haksızlıklara karşı beraber mücadele ettiğimiz bazı dostlarımızdan sitemler geldi! “Kulübün imajının kötü olmasında pay sahibi kişilere ait verilerden yola çıkarak, “tümden gelim, tüme varım” şeklinde ayrım yapmadan bir değerlendirme yapmanın doğru olmadığı” yönünde serzenişler aldım!

Onun nezdinde, yanlış anlamalara muhal vermemek için bir kere daha yazayım;

Sevgili kardeşim;

Biz sen ve senin gibi 1 avuç kardeşimle Taraftar Derneği kurmadık mı? Kurulan derneğe gelen genç kardeşlerimize Derneğimizin Başkanı; “üstünüzde ürün varken, otobüslerde, metrolarda yaşlı insanlara yer vereceksiniz, asla yüksek sesle konuşmayacaksınız” demedi mi?

Devamında, “Maçlara alkollü gelmeyeceksiniz! Stada giriş esnasında sıra varsa, asla sıra harici girmeyeceksiniz! Sıradayken de, sıranın önüne geldiğinizde, sıra arkasına bakıp, şayet sırada aile varsa, yaşlı insanlar varsa, onları kendi sıranıza koyup yine sıranın arkasına geçeceksiniz! İçeride asla küfür etmeyeceksiniz” demedi mi?

Bu ve benzer konuşmalara hep beraber şahit olmadık mı? O çalışmalardan sonra statta bir aile tribünü oluşturmadık mı?

Derneğimizin Yönetim Kurulunda yer alan ve daha sonra Kulüp Yönetimine seçilen, sevgili Bekir Çakan kardeşimizin malzeme ve maddi yardımlarıyla, bir tv kuruluşunun “Okulum” kampanyası dahilinde, Bursa-Mudanya’nın Evciler köyünde yapılan Köy Okulunun açılışına hep beraber gitmedik mi?  Yapılan canlı yayında, üstümüzdeki Ankaragücü ürünleriyle tüm ülkeye “Biz İşte Buyuz” diye haykırmadık mı?

Aziz dostum; bu ve benzeri konularda elimizden geleni hep beraber yaptık! Yapmaya da devam edeceğiz!

Benim eleştirdiğim konuları biraz daha açayım;

Maç çıkışı yâda normal bir günde, otobüse, minibüse, metroya biniyorsun; 15-16 yaşında 2-3 tane genç kardeşimiz, yâda daha olgun görünüşlü (muhtemelen alkol almış) üzerinde Ankaragücü ürünü; yüksek sesle konuşmalara, sağa sola atarlanmalara şahit olmuyor musun? Sence bu arkadaşlarımızın “özgüven” kaynağı ne ki? Bir guruba dâhil olmak değil mi?

Adım gibi eminim! O kişilerin gurubunun başındaki arkadaşlar, bu tiplere denk gelseler, hemen müdahale edip kafasını kırarlar! Bundan şüphem yoktur.

Ama kardeşim, mevcut durumda “hormonlu” bir çoğalma var! Kontrolden çıkmış bir durum var! Lütfen, gurup sorumluları bunu görerek önlem almalılar!

Ben bu konudaki “düzelme” veya “arınma” işlemini Kulüp Yönetiminden beklemiyorum, zor durumda kalırlar ki, bu haksızlık olur! Çünkü o guruplardaki kişiler de, aynı benim olduğu gibi dostları ve arkadaşları; ayıp olmaz mı?

Sözü uzatmayacağım;

Canı gibi sevdiklerinden kuşku duymadığım, camianın “ateşleyici” gücü olan ve zor zamanlarında kulübün “motoru” olması beklenen guruplar, kendi aralarında anlaşarak; Yeni stad (19 Mayıs) yapılıp oraya geçene kadar, “tüm guruplar tek tribüne girmeleri ve bu güne kadar küskün diye tabir ettiğimiz kişiler ve ailece maça gelen taraftarlara diğer tribünleri bırakarak yeni yapılanmaya” destek olmalarıdır.

Bizim o stadı doldurup, tüm “güç çevrelerine” “Ankaragücü sahipsiz değildir” mesajını net bir şekilde vermemiz gerekiyor ki, bu söz konusu “Kurtuluş Mücadelesinin” en önemli merhalesi de budur!

Unutmayın; “şu an bize can verecek kişiler değil! Yaşayıp, yaşatacak kişiler lazım!”

Hepinizi seviyorum!

 ***

Tüm camiamızı, taşın altına gövdesini koyan, çok değerli Başkan ve Yöneticilerimizin vereceği “Kurtuluş Mücadelesine” destek olmaya davet ediyorum!

Onlara; inanarak, işlerine karışmayıp sabrederek; Sokakta, okulda, işyerinde Gazi Kulüp Camiamızın hakettiği imajını yeniden kazandıracak olan bizleriz.

Erinmedik, arkadaşlarla son 15 yıl içinde alınan (tribünden kaynaklı) para cezalarını araştırdık. 50 milyon TL ye yakın para cezası yemişiz! Bu da yaklaşık 1.25 milyon Euro tutuyor. (kaynak tff ceza) Kendine hâkim olamayacak arkadaşlarımız (bir zahmet) maçlara gelmesin! En azından bu zor zamanda yapmayalım, bu cezaları aldırmayalım.

“Yönetimin parası yokmuş” diyenleri de dikkate almayın! Onlara, bir ara Başkanımız olan, NUROL Holdigin sahibi Nurettin Çarmıklı’nın Dünyanın En Zenginleri Listesinde yer aldığını ama sonucun yine aynı olduğunu! Önceki Yönetim Listesinde, Nata Holding, Pasifik İnşaat, Alagöz Holding, Astor Holding sahipleri de vardı! Sonuç ne oldu? Sıfır değil mi?

“Hep aynı şeyleri yaparak farklı sonuç beklemenin” toplum nezdinde karşılığı nedir, unutmayın!

Bir şeyi ekleyerek yazımı bitiriyorum;

Yukarıda yazımızın bir kısmında bahsi geçen Bekir Çakan kardeşimiz, kulüpte yöneticilik yaparken verdiği tüm paraları (yüzbinlerce dolardan bahsediyoruz) kulübe bağışlamıştır ve hala da yardımlarını esirgememektedir. Bu asil davranışı da, önceki yöneticilerden beklemek hakkımızdır.

İşiniz rast gelsin…

Ariflerden birinin dediği gibi; “çay koy keçeli yeniden başlıyoruz!”

Vesselam