Bu bir “Eleştiri” yazısıdır

Evet, farkındayız. Mevcut yönetim göreve geleli çok uzun zaman olmadı.

Geldiklerinde “parayla değil, inançla yola çıkacağız” dediler. Ankaragüçlü olmanın ne demek olduğunu bildiklerini ifade ettiler.

Birçok ismi tribünlerden tanıdığımız, beraber omuz omuza takımı desteklediğimiz isimlerden olması bizleri fazlası ile mutlu etti.

Öyle ki adaylık açıklamasını haberleştirirken çok mutlu olmuştum. Daha sonra ”Umarım kazanmanızın haberini de yapabilirim”  demiştim.

Yani mevcut yönetimi büyük bir inançla desteklemiştim. Halen destekliyorum

Gösterdikleri yaklaşım ve neredeyse tamamı gerçek Ankaragüçlülerden oluşan yönetim birçok taraftarda umut uyandırdı. Çünkü bu kulüp, samimiyetle yürütülen bir sürece her zaman destek verir.

Ancak ilk günden henüz yönetimi aldıkları ilk andan bu yana bana göre yanlış olduğunu düşündüğüm birçok hamleler yapıldı.  Zaman geçtikçe bu eleştirilerimin haklılığını gördüm.

Öyle ki daha yönetim kurulu oluşturulmadan, yönetim devir alınmadan, kişisel hesaplardan yardım kampanyaları başlaması, bunun organize ve kurumsal olarak değil, bireysel ve dağınık bir şekilde yapılmasını eleştirmiş ve başarılı olamaz demiştim.

Bununla beraber ilk iş olarak Yiğiner hamlesi bana göre doğru değildi.

Kendisinin seçim haftası Cuma sabahı taraftara mesaj verip, takım sahipsiz kalmaz aksam haberini vereceğiz deyip, akşamına gereken desteği bulamadık açıklaması ile aday olmaması kendi adıma durumu,  sahipsiz kalabiliyormuş olarak yorumlattı.

Hatta mevcut yönetime bir destek açıklama yapmaması ayrıca eleştirdiğim bir konuydu.

Bu şartlarda kongrede aday olmaktan çeşitli sebeplerle vazgeçen bir ismi ilk iş olarak onursal başkan ilan etmek bana gerçekten ilk iş bu mu olmalıydı dedirtti.

Bu durum süreç içerisinde acaba emanetçi bir yönetim mi oluştu eleştirilerini beraberinde getirdi.

Tabi ki bunlar yine de muhalefet etmek ve karsı durmak için çok erkendi.

Bunu delegelik ile ilgili yüksek bir ödeme talebi izledi. Bunu da eleştirdik.

Hatta ben “Peş peşe hatalar” diye bir twette atmıştım.

Ardından uzun bir süredir süreci takip etmek ve enerjinin düşmemesi için çok fazla engel çıkartmamanın daha doğru olduğunu düşündük.

Tabi bu süreçler içinde birçok isim ile görüştük, konuştuk. İnsanların taraftarlığına inandıkları kişilerin yönetimde olmasına bir kredi açtıklarını gördük.

Mevcut yönetim, adaysız bir genel kurulda son dakika liste oluşturup aday olmadı.

Böyle bir hava estirilerek yönetim savunması yapılmaya çalışıldığını görüyorum.

Bu durum beni çok rahatsız ediyor.

Bir önceki kongrede aday olmuşlar ve o günden bu yana bu iddialarını sürdürmüş, son kongre öncesi ilk adaylığını açıklayan isimler olmuşlardı.

Diğer bir konu, bugün bu sorunları, sıkıntıları yaşamamızın tek sebebi olan Faruk Koca ve çevresi bu kongre sürecine aday çıkarmamış olması kazanmada büyük bir etken oldu.

Delege yapısı gereği isteseler yeni bir başkan belirlerlerdi.

Çetin bir kongre mücadele sonrası camia ikna edilip, kongre kazanılmadı.

Bu gereksiz hava bana göre yönetime karşı algıyı zayıflatıyor.

Yani Yiğiner, Ağcabağ gibi isimlerin mevcut hale bakarak girmek istemediği seçime, maddi durumun farkında olarak ve daha kötü bir manzaranın çıkacağını tahmin ederek aday oldular.

Haliyle biz istemiyorduk, üstümüze kaldı yaklaşımı destek değil, mevcut yönetime zarar verdiğini düşünüyorum

Yine bu sıkıntılı günlerin tek sebebi olan geçmiş yönetimin uslanmaz destekçilerinin, farklı isimlerin çevresinde bulunan kişilerin su an mevcut yönetimin en hızlı destekçileri olması bizleri üzen diğer bir konu oldu.

Geçmiş yönetimi eleştirince karşımıza çıkar bizleri suçlar ve tartışırlardı. Bugün yine aynı yerdeler.

Özetleyecek olursak yönetim birçok proje açıklayarak, hazırlık yaptıklarını söyleyerek göreve geldi.

Ancak aradan geçen süre, bu sözlerin pratiğe yansıdığını henüz gösteremedi.

Geçmiş dönemlerde başlattıkları kampanyalar ile önemli heyecanalar yaratan Camianın önde gelen isimleri sessiz durumdalar. Ne bir destek kampanyası başlatıldı, ne de taraftarı heyecanlandıracak bir organizasyon düzenlendi. Bu şehirde, bu kadar büyük bir taraftar kitlesi varken, bu kadar sessizlik açıkçası düşündürücü.

Şu ana kadar ne Ankara’daki büyük firmalardan ne de belediyelerden Ankaragücü’ne yönelik ciddi bir destek açıklaması duyduk. Kamuoyunda “bu kulübün arkasındayız” diyen bir yapı, bir kampanya ya da bir seferberlik oluşmuş değil.

Keçiören belediye başkanı bireysel maaşını bağışladığını açıklaması dışında somut bir siyasi destek göremedik.

Yukarıda bahsettiğim gibi bağış kampanyası acil nakit ihtiyacı bahanesi ile aceleye geldi.

Delegelik ücreti konusu halen tartışmalı bir konu. Hedeflenen sayıdan çok uzak kaldığını görüyoruz.

Kalıcı gelirler ve destekler sağlanmadığı sürece taraftardan gelecek bağışlarla bu iş nereye kadar sürer bilemiyorum.

Futbolcular cephesinde de tablo oldukça karışık.,.

Takımda hangi oyuncuların kalacağı hangi isimlerin ayrılacağı her gün değişiyor.

Transfer yasağının kalkmayacağı resmen açıklandı gibi bir şey.

Bu durumda elimizdeki yerli oyunları ile oynamamız gerekecekken sürekli ayrılık haberleri almaya devam ediyoruz.

Herkes bir şeylerin olmasını bekliyor ama o “bir şey” nedir, kim başlatacak, belli değil.

Sabır dilekleri neye sabır edileceği konusunda tedirginlik yaratıyor.

Sponsor ve maddi kaynak oluşturma arayışları sürüyor. Ancak ortada “Ben Ankaragücü’ne destekleyici olurum” diyen tek bir güçlü kurum yok. Birçok görüşme yapıldı ancak sonuç olarak ne katkı geldi anlayamadık. Oysa yönetimden Bent Ahlat gibi isimler, açıkça destek sözü vermişti. O destek nerede? Hâlâ temas kurulmadı mı, yoksa ortada başka bir sorun mu var?

Kulübün havası, enerjisi, umudu maalesef istenildiği kadar yukarılara taşınabilmiş değil. Herkes beklemede. Peki, bizler de şu soruyu sormayacak mıyız: Böyle giderse Ankaragücü’nü nasıl günler bekleyecek?

İlk yönetim kurulu toplantısında bütün isimlerin şık ve kurumsal kimliğe saygılı olarak giyinmeleri bile bizleri mutlu etmişti.

Geldiğimiz noktada kurumsal kimliğe sahip olması gereken isimlerin dikkatsiz ve özensiz görüntüleri üzücü oluyor. Sosyal medya hesapları, künyeleri bile çok özensiz. Ve kurumsal kimliği zedeleyici. Birebir girilen saygısız yaklaşımlar rahatsız edici. Bazı yöneticilerin taraftar olarak mı, yoksa yönetici olarak mı sosyal medyadan muhatap alınacağına karar vermesi gerekiyor.

Çok ciddi bir borç yükü ve yönetimsel boşluk sonrası göreve gelindiği için çok kötü bir tablo ile karşılaşıldığının farkındayız.

Yapılmak istenenlerin iyi niyetini sorgulamak kimsenin haddine değil.

Zaten amacım bir suçlama ve moral bozma yazısı yazmakta değil.

Ancak geçmiş dönemlerde olduğu gibi yanlış olduğunu düşündüğümüz şeyleri söylememek, sessiz kalmak yapılacak en büyük kötülük olarak görüyorum.

Herkesin “iyi, güzel, her şey çok iyi koşulsuz destek” dediği ortamda ilerlemenin bir noktada duracağını düşünüyorum

İşte bu yüzden sadece güvendiğimiz, kişisel olarak insanlıklarına kefil olacağımız isimlerin yönetimde olması hata yapmayacakları anlamına gelmiyor.

İyi niyet maalesef tek basına yeterli gelmiyor.

Özellikle son yıllarda, bu camia içinde “bilmediğiniz şeyler var, büyük resmi görün, bazı hesaplamalar var, sabırla takip edin, her şeyin farkındayız” tarzı yaklaşımlar her dönem önümüze set çekmiştir.

Yine aynı durum olmaması için şeffaflık ve doğruluk oldukça önemli.

Gelebilecek garip eleştirilere cevabımı peşinen vereyim. Bu kulübü bugünkü borç yüküne sokan yönetime, onların getirdiği menajerlere, kulübün içinin nasıl boşaltıldığını yıllardır eleştiririm. Yaptığımız yayınlar arşivde duruyor.

Mevcut yönetimi eleştirince başkasının adamı olmuyoruz.

Her eleştiriyi hainlik gibi görmeyin. Bu yönetime yapılmış kötülüklerinden biridir.

Destek vermek her şeyin doğru olduğunu söylemek değildir.

Aksine zaman geçtikçe daha kötüye gideceğini hep söyledik. Bu eleştirilerimiz geçmişte “şimdi zamanımı? Sezon bir başlasın, şu lig bir bitsin  vb.” diyerek karşılık görmüştü.

Sırf tanıyoruz diye, görevler verilmiş, liyakat ve gerçeklikten uzak atamalar, kıramayacağımız isimlerden gelen talepleri karşılamak maalesef sonucu değiştirmez.

Aynı şeyleri yapıp, farklı sonuç elde edilemez.

Ölümü gösterip sıtmaya razı olmak tarzı yaklaşımları hiç kabul etmedik. Etmemeliyiz.