Fenerbahçe’nin Evrilen Oyunu

Maç 2-0’a geldiğinde sahada izlediğimiz şey, neredeyse kusursuz bir Fenerbahçe performansıydı. Önde baskıyı zamanlamayla yapıyor, rakibine nefes aldırmıyor, topu her kazandığında kontrollü bir şekilde pozisyon arıyordu. Gaziantep’in son haftalardaki çıkışına bakarak “zor geçer” denilen bir karşılaşmayı, kısa sürede “kolay” hale getirdiler.

İlk yarı bittiğinde, Fenerbahçe’nin en büyük sorunu sarı kartlardı. Gaziantep topla yüzde 66 oranında oynadı ama bu üstünlüğü, Fenerbahçe’nin ikili mücadelelerde sınırları zorlayarak dengelediği bir oyundu. Alvarez, Brown, Skriniar… Onlara ikinci yarıda Oosterwolde ve İsmail de eklendi. Doğal olarak akıllarda tek soru vardı: “Acaba Mourinho etkisi geri mi dönüyor?” Yani takım, yine skor üstünlüğünü korumak için kendi sahasına çekilecek miydi?

Tedesco bu kez doğru refleksi verdi. Erken hamlelerle hem kartlı oyuncularını korudu hem de perşembe günü 115 kilometre koşmuş takımına taze enerji kattı. Oyunun temposu düşünce saha kenarından sert uyarılarını yaptı, takımını sürekli öne itti.

En-Nesyri ve Talisca, gecenin yıldızları oldular. Özellikle Talisca, sakatlık korkusundan döndüğü o andan sonra attığı o klasik golle yeniden adeta doğdu. Dört golün yanı sıra üç top direkten döndü, kaleci de en az iki net pozisyonda engel oldu. Bu tablo, Fenerbahçe’nin artık sadece kazanan değil, gelişen bir takım haline geldiğini anlatıyor.

Nene’nin etkisiz performansını da hesaba katarsak, bu galibiyet neredeyse “10 kişiyle” geldi. Ancak bu takımın artık bahanelere değil, çözümlere odaklandığı bir dönemden geçiyoruz.

Şimdi sırada Beşiktaş derbisi var. O galibiyet, sadece üç puan değil; camiayı yeniden büyük hedefin etrafında birleştirecek bir kıvılcım olur. Belki de koca bir sezonun ateşi, işte o maçta yanacak.